Ik zal beginnen met mijn excuses te maken voor de hele slechte foto's, maar ik moet het al tijden doen met de camera op mijn telefoon omdat het snoertje van de camera stuk is. En die telefooncamera is echt slecht helaas.
Maar goed, het is alles dat ik het heb op het moment, dus ik zal het ermee moeten doen.
Goed, dat gezegd hebbende; ik was sinds lange tijd weer eens creatief! Yeah!
Ik had een wat 'snûsterig' (beetje beduimeld, niet helemaal mooi meer) gebroken wit vestje, dat ik graag weer wat meer aanzien wilde geven. Nou had ik al langer bedacht dat een paar nieuwe, oude knopen erop vast leuk zouden zijn, maar ja, het dan nog doen hé?!
Nu dus gedaan!
Ik ben weer helemaal blij met mijn vestje, hoewel de knopen nu wel wat afsteken omdat het vestje eigenlijk niet meer zo mooi is...
Eenmaal actief met de knoopjes wist ik ook meteen wat ik mijn lief wilde geven voor Valentijnsdag! Ergens voorbij zien komen, ooit. Heel makkelijk te maken, maar man o man wat gaan daar een enorme berg knopen in zeg!
Ik maakte er twee, en die hangen nu naast elkaar boven mijn bed :-) Ja, ze zijn voor mijn lief, maar aangezien we niet samen wonen en ze eigenlijk toch wel heel mooi kleuren bij mijn slaapkamer, hebben we ze hier opgehangen. Deze foto's zijn wel erg wazig zie ik, jammer. De kleuren komen echt niet mooi uit zo. Het roze is echt heel mooi fel, helder. Niet té, maar gewoon heel vrolijk. En als de zon er op schijnt is het net of er glitter in zit, wat er niet in zit. Je zult me op mijn woord moeten geloven; ze zijn echt heel mooi geworden.
